Brandgank

Het  smalste  slopje van
Smerdiek ommae nauwer van de veste nae de Mart

Ik liep ‘r deu nae schole
ik liep ‘r deu naer ‘uus
somtieds kom je ‘r iemand
tehen, in de brandgank is het
dan voorrang geven of nemen
een onheschceve rebel

je kunt ‘r j’n  eihe stappen ôôre
‘ard in ‘ol, of die van een oare,
zeker ‘s aeves à d’r weinig licht is,
weet je nie van wie à ze binne,
is t’n dun of dik, is ’t Jan den Doenker
of is ‘t Oosje Pik?

As kleine jongen klom je d’r in
om’oahe, mee je voeten tehen
de êêne mure m je rik tehen den oaren,
strek je rik je lief, de wereld in
een nieuw perspectief
m’n kindertied è ‘k noe helêêlf
was ongezjeneerd ‘t ò wè wat
langer muhhe dure